Nacionalni park Đerdap

Đerdapski kazan – foto: Slavko Kostić

Najveći nacionalni park u Srbiji, Nacionalni park Đerdap, nalazi se u severoistočnom delu Srbije, na samoj granici sa Rumunijom. Područje nacionalnog parka Đerdap je prvi put proglašeno za nacionalni park 1974. godine, kada je Skupština Socijalističke Republike Srbije na sednici Veća udruženog rada održanoj 14. juna 1974. godine usvojila je Zakon o Nacionalnom parku Đerdap koji je objavljen u „Sl. glasniku SRS” br. 31/1974.  Na površini od  oko 63.608 hektara, duž desne obale Dunava od Golubačkog grada do Diane Karataš u dužini od oko 100 kilometara Nacionalni park Đerdap obuhvata uzani i šumoviti brdsko-planinski pojas širine od dva do osam kilometara koji ide od 50 do 800 metara visine. Na području NP Đerdap prostiru se  zone sa različitim režimom zaštite objekata prirode, spomenika kulture, faune i vegetacije reliktnih vrsta, koje potvrđuju razvoj vegetacionih serija od nastanka do današnjih dana. Nacionalni park Đerdap nazivaju i rečnim nacionalnim parkom, budući da značajan deo Đerdapa čini Dunav, a najveću i najdužu klisuru probojnicu u Evropi, čudesna Gvozdena vrata, samoniklom botaničkom baštom i najvećim evropskim arheološkim muzejem u prirodi. To je najveći prirodnjački muzej u prirodi, u kome je na ogromnim prostorima ispisana istorija prirode, posebno flore i vegetacije, od tercijera do danas i u kome se nalazi preko 50 tipova šumskih zajednica od kojih su 35 reliktne, koje ulaze u šest razvojnih vegetacijskih serija, što je jedinstven slučaj u Evropi.

Osnovni prirodni fenomen  područja Nacionalnog parka Đerdap je grandiozna Đerdapska klisura,  najduža i najveća klisura probojnica u Evropi. Posebne celine predstavljaju tri kanjonsko klisurske doline:Golubačka , Gospođin vir, kanjon Velikog i Malog Kazana , kao i tri kotline Ljupkovska, Donjomilanovačka i Oršavska. Specifičan istorijski razvoj, vrlo povoljna đerdapska klima, složena mreža klisura, kanjona i dubokih uvala, ovaj prostor izdvajaju kao jedinstven evropski rezervat tercijarne flore, vegetacije i faune. Na prostoru Nacionalnog parka opstaje preko 1100 biljnih vrsta. Flora Đerdapa se odlikuje ne samo raznovrsnošću i bogatstvom, nego i izrazitim reliktnim karakterom. Od elemenata drevne flore tu su mečja leska, koprivić, orah, jorgovan, srebrna lipa, maklen, medunac, a posebnu vrednost predstavljaju šumske i žbunaste zajednice. Raznolikost staništa i zajednica se odrazila i na faunu koja poput flore, nosi obeležje reliktnosti. Na ovom prostoru se mogu sresti medved, ris, vuk, šakal, suri orao, sova ušara, crna roda kao i mnoštvo drugih vrsta.

Vrlo povoljni uslovi za život bili su razlog stalnog prisustva čoveka o čemu svedoče mnogi arheološki nalazi i kulturno-istorijski spomenici, kao što su naselje Lepenski vir, arheološki lokaliteti poput Dijane, Golubački grad, ostaci Trajanovog puta, Trajanove table, rimskog limesa, raznovrsni kasteli, do očuvanih primera narodne slovenske arhitekture. Nacionalni park Đerdap poveren je na upravljanje Javnom preduzeću „Nacionalni park Đerdap“ Donji Milanovac.

Izvor: JP “Nacionalni park Đerdap  www.npdjerdap.org

Komentari su zatvoreni.

Poziv na saradnju
Eco Media Center - ekološki veb portal Vas poziva da pošaljite Vašu eko fotografiju, tekst i/ili video zapis na: www.ecomediacenter.com