SLEPI MIŠEVI BEOGRADA

Patuljasti slepi mišić (Pipistrellus pygmaeus) – Mužijak uhvaćen na Velikom ratnom ostrvu, 10. oktobra 2008. godine, prvi je dokazani primerak ove vrste u Srbiji.

Slepi miševi, lat. Chiroptera, su jedini sisari koji aktivno lete. Love noću, a odmaraju se danju. Emituju ultrazvuk, a ušima registruju eho, koji se odbija o  čvrste objekte. Tako  u mraku otkrivaju plen i orijentišu se.

Većina slepih miševa, preko 80% vrsta, su male životinje, sa masom tela manjom od 27 grama. Telo im je prekriveno krznom, obično tamnim i jednobojnim.

Prednji ekstremiteti su preobraćeni u krila – elastična kožna membrana nategnuta je izmeću prstiju prednjih ekstremiteta, ramena, podlaktice, bokova tela, zadnjih ekstremiteta i repa. Na skraćenim prstima stopala su oštre kandže, kojima se snažno pridržavaju za svod, viseći naglavačke.

Van perioda aktivnosti temperatura tela im se menja u zavisnosti od temperature sredine. Neke vrste se već prvih jesenjih dana premeštaju u zimska skloništa gde, zbijeni u kolonije, provode zimski san. Za ponovno pokretanje životnih aktivnosti potrebno im je nekoliko desetina sekundi.

Preko 70% svih vrsta slepih miševa hrani se isključivo insektima – najvažniji su regulatori brojnosti letećih insekata – jedan slepi miš može da pojede do 600 komaraca za jedan sat. Ostale vrste se hrane voćem, nektarom i polenom, mesom (manjim sisarima, vodozemcima i ribama), kao i krvlju (tri vrste koje žive u Latinskoj Americi). U Evropi se hrane isključivo insektima.

Vodeni večernjak (Myotis daubentonii)

Šumska staništa su ključna za opstanak slepih miševa, jer mnoge vrste u stablima nalaze skloništa i formiraju kolonije. Pećinski slepi miševi formiraju velike kolonije u pećinama. Čovekoljubive vrste sreću se u ljudskim naseljima, gde ima pogodnih šupljina i neredovno upotrebljavanog prostora, poput tavana i podruma.

U Srbiji je do sad evidentirano 26 vrsta slepih miševa, od kojih 10 vrsta živi u pećinama, 11 vrsta provodi zimu u pećinama, a ostali žive u dupljama stabala i ljudskim građevinama. U Beogradu, u zaštićenim zonama – Akademskom i Pionirskom parku, Banjičkoj šumi i Velikom ratnom ostrvu, prisutne su kolonije slepih miševa u dupljama stabala.

Stanovnici Akademskog i Pionirskog parka su belorubi slepi mišić, srednji noćnik, šumski i obični slepi mišić. U Banjičkoj šumi prisutne su četiri vrste: obični, šumski i belorubi slepi mišić i srednji noćnik. Na Velikom ratnom ostrvu prisutno je osam vrsta: vodeni večernjak, veliki ponoćnjak, obični, šumski i patuljasti slepi mišić, belorubi slepi mišić, srednji i mali noćnik.

Izvor: JKP Zelenilo Beograd

Komentari su zatvoreni.

Poziv na saradnju
Eco Media Center - ekološki veb portal Vas poziva da pošaljite Vašu eko fotografiju, tekst i/ili video zapis na: www.ecomediacenter.com